Sevgili Furkan okurları,

41. sayımızla karşınızdayız. Acziyetimizin ifadecisi olarak yürüdüğümüzü daima hatırlatıyoruz. Namsız, nişansız ve nefsaniyetten yana iddiasız yürümeyi şiar edindik. Bu mânâyı şiar edinenlerle hemhâl oluyoruz. Mesele İHLÂS, SAMİMİYET, ÂHİRET denklemine oturmadı mı; gerisi hikâyeden nağmedir!

ESHAB-I KEHF diyoruz. Kemmiyetlere adlanılmaması gerektiğinden bahsediyoruz… Meselenin aşk ve onun tasarrufuna giren eşya ve hâdiselerden ibaret olduğunu bilenler gelsin diyoruz… Diyoruz, diyoruz...

 “YENİLGİLERİNE EN MUZAFFERDEN DAHA MUZAFFER OLMUŞ BÜYÜK RUHLARDAN NE HABER?” ve “HER ZORLUKTA İKİ KOLAYLIK VAR”…

Büyük harflerle yazdığımız bu satırların içinde olduğu bölümü, İrfan Sultânı Salih Mirzabeyoğlu’nun Ölüm Odası -B 7- adlı eserinden nakledelim:

“ŞEYH Nizâm Hazretleri’nin türbesine bakan yaşlı ve muhterem bir kadının tavsiyesi üzerine, ondan birkaç yapraklık bir VİRD… “Evrad-ı Şerife-i Kadirî” isimli bir kitabtan koparılmış, GAVS-I Azâm Abdülkadir Geylânî Hazretleri’ne âit… “Allah, kabul etmeyeceği duayı ettirmez!” ve “zor olan suda yürümek değil, suda yürüyebileceğine inanmaktır!”; ikisini beraber düşün. Hokus pokus kafasıyla, okudum oh, şimdi neticeye bakayım yok. Umarak okudun, oldu oldu, olmadı kendinden ara; aksi peşin yenilgi. Senin işin sığınmak. Vakti mi var, yoksa hakkımda hayırlı olan dilediğim değil mi, en büyük kazancım - eksikliğimi derinden derine duymak ki, RAHMET çeker. Bütün hayatı şundan bundan yana yenilgi dolu iken, yenilgilerine en muzafferden daha muzaffer olmuş büyük ruhlardan ne haber? “Her zorlukta iki kolaylık var”, inandın ya; hani “inandım demekle kurtulacağını mı sanıyorsun?”, onu hatırlatıyorum… Ben bütün bu anlattıklarıma nisbetle neyim, ayrı dava; ama işin kuru nasihatinde ve tesellisinde olmayanım; imtihanlarla, hep yeniden İSLÂM olmak zoru, şuuru, hep kazandıkça kazanılacak olan bu…”

·

Evet…

Babadan görme ve KALMA din’in, bulunduğu yerde KALMASI sebebiyledir ki, ne AŞK ne de ÇİLE olgunlaşmıyor. Yavan ve işin kuru nasihatinden ileri gidememe hâlinin nelere mâl olduğunu bilmeyen kalabalıklar silkelenmeli, uyandırılmalı…

Uyandırması gerekenlerin anlaması gereken inceliğin altını çizdik. Zor olan suda yürümek değildir, inceliğinden mülhem, önümüzü göreceğimiz projektörleri kuramazsak kârdan zarar etmeye devam edeceğiz.

Kârdan zarar… Evet, mesele bu noktaya gelmiştir. Topyekûn İslâm Âlemi değil, topyekûn insanlık ayağa kalkmıştır. Geri dönüşü olmayan bir yola girilmiştir ve bu yolun sonunda zafer takları kurulmuş bizi bekliyor. Bu sebeble, kârdan zarar, diyoruz. Zira YÂR -Yaradan-, kâr kapılarını açmıştır. Nicedir bu kapılardan girişler devam etmekte. Göremeyen körlere sözümüz yok!

Şimdi, “Yenilgilerine en muzafferden daha muzaffer olmuş büyük Ruh’lar” yetiştirme zamanıdır. Bunu başarabilirsek kârdan zarar etmemeyi de başarabiliriz!.. Zira, hâl şudur ki; ZAMANI GELMİŞ FİKRİ ENGELLEYECEK HİÇBİR GÜÇ YOKTUR… Allah nurunu tamamlıyor…

Mesele, nur’un tamamlanması ameliyesinin farkına varabilmekte. Bu fark edilirse düşmanın acziyeti de fark edilir. Ahlâksızlığı sebebiyle kuvvet zaafı yaşadığı farkedilir.

Ve; miadının dolduğu, kullanma tarihinin geçtiği fark edilerek çöpe atılması gerçekleştirilir. Kârdan zarar edilmemiş olur.

Sevgili Furkan okurları,

İsterdik ki, gücümüz olsun da kalblerinizdeki aşk ateşini alevlendirelim. Böyle bir gücümüz yok. Ama, size şu müjdeyi verebiliriz; bu güç kendilerinde var olan EHLULLAH’ın, ALLAH ADAMLARI’nın eteklerini bırakmıyoruz. Biliyoruz ki, yeryüzünde Allah’ın izniyle TASARRUF HAKKI olanlar bu ALLAH ADAMLARIDIR… Onların dereceleri, makamları nicedir bilmeyiz, biz sadece SUDA YÜRÜNEBİLECEĞİNE İNANMAK istikametinde yürümeye çalışıyoruz. Gerisi Allah’ın izniyle Büyüklerin Tasarrufu’na kalmış.

Bu dilden anlamayanlar, hâliyle “Yenilgilerine en muzafferden daha muzaffer…” hakikatine intikâl edememiş olanlardır. Dolayısıyla onlar, PEŞİN YENİLGİ içinde olanlardır. Akıl zoruyla aklı tımarhanelik hâle getirenlerdir.

Topyekûn insanlık, doğusuyla-batısıyla maddeyi aşma gayretine girişmişken, hâlâ odun’un kışrıyla uğraşanlara Allah şifa versin demekten başka ne yapabiliriz? Herkes nasibince… Allah Adamlarına yakınken uzak olanlarla, Allah adamlarına burun kıvıranlar aynı kulvarda koşuyorlar. Hem de birbirlerini muhalif zannederek. Ne garib! Gürültünün sebebi bu. Kan’ın sebebi bu. Kaosun sebebi bu.

Artık insanlık şu hakikati idrak etmeli, Kâinatın Efendisi dua buyuruyorlar: YÂ RABBİ EŞYANIN HAKİKATİNİ BANA OLDUĞU GİBİ GÖSTER… Bu hakikate ulaşmanın yolu Âlem-i Ervah’ta verdiğimiz sözleri hatırlamakla mümkün. O sözler nasıl hatırlanır? Letaifleri nurlandırmakla. Letaifler neyle nurlanır? Allah’ın zikriyle. Zikirsiz olmadığı gibi, gafletle yapılan zikir de kalbi karartır. Öyleyse “GAFLETTEN UZAK ZİKİR”… Nasıl? Ehl-i bilir!

Sevgili Furkan okurları,

Bu nüshamızda sizleri bir ALLAH DOSTU’yla, bir ALLAH ADAMI’yla buluşturuyoruz. Şeyh Nazım Kıbrısî Hazretleri’yle yaptığımız sohbetin biz çok idrakında olamadıysak da, sizlerin söylenenler vesilesiyle söylenmeyenlere vâsıl olacağınıza inanıyoruz. Hâliyle el elden üstündür.

İRADELER SAVAŞI’nı kazanmanın arifesinde olduğuna inandığımız ALLAH ADAMI, MÜTEFEKKİR, İRFAN SULTANI, İBDA MİMARI Salih Mirzabeyoğlu’nun şu cümlesiyle bitirelim: “EKSİKLİĞİNİ DERİNDEN DERİNE DUYMAK Kİ, RAHMET ÇEKER.”

“ÇOCUK SIRRI” hikmetiyle ALLAH ADAMLARINI CELBEDEN ALLAH ADAMI KUMANDAN’A GELMİŞTİR SIRA… “Bekleyin görecektir duranlar YÜRÜYENİ”…

Allah nasib ederse bir sonraki nüshamızda buluşmak ümidiyle Allah’a emanet olunuz.