Saadeddin Ustaosmanoğlu

This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it

Üstad Necip Fazıl’dan Salih Mirzabeyoğlu’na: “Tek kelimemin bile boşa gitmediğine inandığım, tek sen varsın.”

Üstad’ın iltifatlarına mazhar olmanın, tek başına keyfiyet ifade etmediği âşikâr. Marifet, iltifata tâbidir hikmetince, marifetin artmasına vesile iltifat, her zaman tam yerini bulan kavram değildir. Üstad’ın meth-ü senâda bulunduğu yığınla insan vardır bu ülkede.

Öyle ise, mesele bu iltifatların gerektirdiği marifet noktasına ulaşabilmekte. Bunun da delili, iş ve eser. İş ve eser denince, dost ve düşmanın aynı noktada buluşma ve aynı hükmü verme zarureti kimseye ağır gelmese gerek.

Bütün haşmetiyle meydan yerine dikilen Salih Mirzabeyoğlu, düşmanına bile saygı telkin eden duruşuyla, yaşayan Necip Fazıl’dır. Üstad’ın Büyük Doğusu da, yürüyen Büyük Doğu olarak İBDA.

Bu sebeble başlığı Necip Fazıl Mirzabeyoğlu olarak tesbit ettik. Kuru gürültülere pabuç kaptırılmayan kürtürel ortamların, bu iki MUZDARİB ‘mütefekkir’in şahsında kabulendikleri bu hakikat, esneme seanslarında boy gösterenler için tabîi arıza olarak görünür. Muhatabımız değiller.

Gelişi  ve gidişi iki nisbet arasında neşv-ü nema bulmuş Üstad, birinci nisbetinde doğuşu, ikinci nisbetinde müjde mânâsında ‘oluş’u yaşarken berzah mesabesindedir. Birinci nisbet Esseyid Abdulhakîm  Arvasî Hazretleri’nin mânâ iklimlerine intikal, ikinci nisbet Kâinatın Efendisi’nin iki soyu ve soylusu arasında Bâtın Hakikati’ni temsil mânâsında Salih Mirzabeyoğlu’na işrak, yani parlatma, ışıklandırma.

Nisbetin bu minvâlde anlaşılmamasından kaynaklanan menfiliklere çare bulmak kolay değil. Ve genelde değerlendirmeler bu anlayışın dışında kaldığından, klasik övme ve yermeler gündemi teşkil ediyor. Bu babda şekillenen gündem tâbileri istedikleri kadar anma mânâsında Üstad’ın adını ansınlar, ortada Üstad yoktur. Bu seyir içinde istedikleri kadar İbda Mimarı Salih Mirzabeyoğlu’nu ademe mahkum etmeye çalışsınlar; o hep göz önündedir. Kıskançları tedirgin eden, ihlâs ve samimiyetten tüten mânâdır.

İç’ten bunca ahmak’ın hinliği ve cinliğine, dış’tan bunca zalim’in zulmüne rağmen Necip Fazıl Mirzabeyoğlu terkibinin mânâsını yok edemeyenler, ayak oyunlarına oyun katmalarına karşın her geçen gün kendileri gündemden düşmektedirler veya sunî gündemlerin rehavetine kapılarak kendilerini var zannetmektedirler.

Hesab kitab sahibi(!) bu çevreler, “kahramanlık ahlâkında hesab kitab olmaz” hikmetine muttalî oldukları gün anlayabilirler Necip Fazıl Mirzabeyoğlu’nun terkibî mânâsını.

Bize gelince...

Daim hatırlattığımız, itiraf ettiğimiz hakikattir; büyüklerin şânını övmek haddimiz değil. Samimiyetimiz nisbetinde yazdıklarımızın bile birçok çamı devirebileceği idrakı içindeyiz. Zaruret miktarı değinmenin ötesine geçmemek kaydıyla yazdıklarımız, sadece vazife bilincinden kaynaklanmaktadır. Vazife bilinci de ‘Bilinç’ kelimesini kavradığımız kadar.

Şu hakikati de paylaşmak isterim: Mânâ iklimlerinden kopup gelen birlikteliklerin ifade ettiği gerçek, kolayca yüzünden peçesini indirmez. Dolayısıyla, avâmîliğimiz gereği idrak edemediğimiz mârifet menbaına ulaşamayız. Bu acziyetin ifadesi olarak şunu söylemek isteriz: Esseyid Abdulhakîm Arvasî Hazretleri, Üstad Necip Fazıl Rahmetullahi Aleyh, -Sedat Bulut kardeşimizin o güzel ifadesiyle- İrfan Sultanı Mütefekkir Salih Mirzabeyoğlu ve ‘Şeyh’im Mahmud el-Ofî Hazretleri bu zaman dilimi için ne ifade ediyor? Bilmek isterdim.

Üstad’ın: “Anlamak yok çocuğum, anlar gibi olmak var” mısraındaki teselli ipine sarılmaktan başka sermayemiz yok.

Diye inleyen Erenler taifesine selâm olsun.

Furkan Dergisi, s. 33, Mayıs-Haziran 2009