ALİ SUAT ERTOSUN VE MUSTAFA DUYAR CİNAYETİ, F TİPLERİ VE DÖNEMİN ARZETTİĞİ AHVAL

Eser Karakaş 30 Nisan 2012 tarihli Star gazetesindeki köşesinde “Mustafa Duyar Cinayeti”ne değinmiş. Vesilesiyle o dönemin Ceza ve Tevkif Evleri Genel Müdürü olan “Ali Suat Ertosun”dan bahsetmiş.

Daha önce yazdığı bir yazı vesilesiyle Ertosun, Karakaş’a mektupla ikazda bulunuyor. Hakkımda açılan davaları kazandım, bu meseleyle ilgili tazminatlar kazandım vs. diyerek kendini savunuyor. Karakaş’ta, böylesine önemli bir cinayetin kafalarda oluşturduğu soru işaretlerini kamuoyuyla paylaşmanın gerekliliğini vurgulayıp şöyle devam ediyor:

“Sayın Mehmet Ağar’ın terör örgütlerine karşı korunması için bir cezaevinde ne tür önlemler alındığını görüyoruz. Ve bu önlemleri bir hukuk devleti için son derece gerekli ve normal buluyoruz.

Bu önlemleri gerekli ve normal bulduğumuz ölçüde de, Sabancı cinayetinin bir numaralı sanığı Mustafa Duyar’ın kendisi Şam Büyükelçiliğimize teslim olmuşken, cezaevinde korunmamış olması, Karagümrük çetesinin Afyon cezaevine naklini, çete liderinin Mustafa Duyar cinayetini kastederek hapishane camından “devlet bana adam öldürttü, isterseniz ‘Veli Küçük Paşa’ya sorun” demesini anormal buluyoruz.

Ve tüm bu anormalliklerin yaşandığı dönemde Ceza ve Tevkif Evleri Genel Müdürü olan Sayın Ali Suat Ertosun’a Cumhurbaşkanı Sayın Gül tarafından devlet üstün hizmet nişanı verilmesinin çok daha gereksiz ve anormal olduğunu düşünüyoruz.

Ortada tuhaf bir durumun varlığı seziliyor; biz kimseyi suçlamıyoruz, elimizde somut delil olmaksızın kimseyi de bir cinayetle ilişkilendirmiyoruz, töhmet altında asla bırakmak istemiyoruz, ama bazı soruları önce kendimize, sonra da kamuoyuna sormaktan da kendimizi alamıyoruz.

Mustafa Duyar gibi çok ama çok önemli bir sanık nasıl oldu da Sayın “Ali Suat Ertosun”un başında bulunduğu Ceza ve Tevkif Evlerinde korunamadı?

Bu sorunun cevabını bütün toplum öğrenmek istiyor.

Hele 28 Şubat soruşturmaları sürecinde Sabancı cinayeti de yeniden ele alınacak iken.”

Evet.

Tüm bu anormalliklerin yaşandığı dönemde neler olmuştu? Kısa vadede kemaliyle öğrenemeyeceğimiz bu döneme ait bir iki hâtırâmızla konuya katkıda bulunalım. Eser Karataş’ın da zaten tahmin ettiği veya bildiği hadiseler üzerinden tazelemede bulunalım.

O dönemi teferruatıyla kitaplaştırmak mümkün olmasa da, 28 Şubat soruşturması vesilesiyle bir çok malzemenin ortaya döküleceği kesin ve bu malzeme üzerinden kitaplık çapta bilgiye ulaşmak mümkün olacak zannediyoruz.

KARTAL CEZAEVİNDE TUHAF UYGULAMA

O dönem, İbda-c tutuklularının da kaldığı cezaevinde bir hadise yaşanır. İbda’cılar arasında vâka-i âdiye kabilinden konuşulan (mesele önemlidir ama, ihlaller öylesine sıradanlaşmıştır ki, her şey normal addedilir olmuştur) bir mesele vardır.

Cezaevinde gece bir olay yaşanır. Tabii olarak Cezaevi müdürü haberdar edilir ve gelir. Fakat asker müdürü içeri sokmaz. Tuhaf bir durum sözkonusudur. Müdür cezaevinden sorumlu ilk kişidir ve içeride olan biten her şeyin hesabı ondan sorulacaktır. Çare arar… Ankara’yı haberdar eder. Genelmüdürlük’ten cevap beklemeye başlar. Gelen haber şöyledir; asker ne diyorsa onu yap! Müdür şaşırır. Prosedürde böyle bir şey yoktur ama amirleri öyle yapmasını istiyor… İbda’cılar arasında müdürün statüsüyle ilgili söylenenleri tahmin edebiliriz!

BOLU F TİPİ

Dönemin hükümetine mensup milletvekilleri BOLU F TİPİ’ni ziyaret ediyor… Kartal’dan  Bolu’ya sevkedilmiş İbda’cılar, gelen milletvekiline Ali Suat Ertosun’un zulümlerini şikayet ediyorlar. Aldıkları cevap enteresan; “Bu adamdan kurtulmak için daha üst bir makama tayin edeceğiz…”

Meâlen naklettiğimiz bu cümlelerden dönemin anormal halini anlamak mümkün olduğu gibi, bu günden o günlere bakıldığında da çok yol katedildiği fark edilebilir.

Asıl fark edilmesi gereken ise şu; bütün bu süreçlerde korkunç zulümlere maruz kalmış ve hala TELEGRAM-ZİHİN KONTROLÜ işkencesine maruz şekilde BOLU F Tipi hücrelerinde yaşatılan(!) Salih Mirzabeyoğlu’nun hatırlanmasıdır. İlgililerin ilgilendiklerine inandığımız bu durumun bir an önce vuzuha kavuşturulması için acele etmeleri elzemdir. Zira, bu mesele uzatıkça birileri bu mesele üzerinden mevcut iktidarı yıpratmanın yollarını arıyor… Ergenekon kardeşliği zaviyesinden hadiseye bakanların, Salih Mirzabeyoğlu’nun cezaevinden çıkarılması gibi bir derdinin de olmadığı kanaatindeyiz.

Hülasa, bu mesele ADALET nokta-i nazarından bakıldığında Türkiye’nin en önemli, en acil ve kamuoyu nezdinde en vicdan sızlatan meselesi olduğundan bir an önce çözülmeli… Büyük Doğu ve Yürüyen Büyük Doğu İbda misyonu bunu gerektiriyor.

İKİ FENERBAHÇELİ ÜZERİNDEN FUTBOL NİSBETİ

Nedir futbol?.. Bir spor dalı mı? Hayır! Peki ne?

Ne olduğunu en tepeden görmek isteyenler eski FİFA başkanının basında çıkan beyanatını bulup okusunlar. Bulma zahmetine katlanamayacaklar için meâlen nakledelim, adam diyor ki; FİFA MAFYADIR… Anlaşıldı mı?

Birinci elden itiraf. Elbette içinde bulunduğu teşkilatı herkesten iyi kendi bilir, kendi tahlil eder… İtirazı olan aksini ispat etmeli.

Aslında, dünya da bir çok teşkilat, hatta devlet mafya usulüyle yönetilir… Herkes bunu bilir ama, bilenlerin bir kısmı çaresizdir, bir kısmı da malı götürmenin keyfi içinde, adaletsizlikmiş zulümmüş aldırış etmez… Fakat bir gün devran dönüpte âciz pozisyona düştüğünde başlar ciyaklamaya… "Daha dün ben bana yapılanları başkalarına yapıyordum" diye, en ufak bir muhasebeye yeltenmez.

FİFA; Uluslararası futbol federasyonu… Eski başkanı tarafından MAFYA olarak nitelendiriliyor… Bu Fifa Türkiye’de yaşanan ŞİKE vs. olaylarıyla ilgili karar mercii aynı zamanda. Yânisi şu; kurt’a kuzu teslimi.

Peki, hakikâten teslim edilen kuzu mu?.. Ne gezer. O da kuzu postuna bürünmüş kurt… Kurtlar Vadisindeki dalaşma öylesine toz duman etmiş ki her yanı, kırıntı kâbilinden DOĞRU-DÜZGÜN bir şey görene aşk olsun.

Gelelim sadede.

İki Fenerbahçeli dedik. Biri Başbakan Erdoğan, diğeri Fenerbahçe Başkanı Aziz Yıldırım… İkisi de Futbolu bilen ve seven kişiler. Dolayısıyla sporun birleştiriciliği(!) tezine göre sporda aynı tempoyu tutması gerekenler… Kaldı ki, ikisi de aynı takımı tutuyor, destekliyor.

Fakat bir gariplik var. Başbakan nicedir Ergenekon taifesiyle boğuşuyor… Aziz Yıldırım da, tutuklandığı ilk günlerde Ergenekon’a müsbet yönde atıfta bulunuyor… Ortada fol yok, yumurta yok zannettiğimiz bir dem de Yıldırımın bu türden beyanatları haliyle kafa karıştırıyor… Hani yani; ŞİKE ile ERGENEKON ne alâka?.. Demek bir şeyler var diye düşünüyor insan ister istemez.

Sonra Yıldırımdan başka bir beyanat; beni Ergenekon’a dahil etmeye çalışıyorlar… İnsan şaşırıyor tabii, işin başında bu yönde imâlar, işâretler, hamleler, sonra da şikayetlenmeler.

Biz davanın bu yönünde de değiliz aslında. Bizi ilgilendiren, genel mânâda spor nereye gidiyor, gitti. Üstad Necip Fazıl’a soruyorlar; Spor için ne diyorsunuz? Cevap; Haliç’in neresinden bir bardak su alırsanız alın tahlil aynı çıkar… Malum, o zamanlar Haliç kokudan geçilmeyen bir yer…

Kimseyi suçlamadan söyleyelim, tahlillerin aynı çıktığı Haliç nicedir temizleniyor, sıra şimdi futbolda. Zirvesinin (FİFA) koktuğu yapılanma, tabii olarak eteklerde, patlayan lağımın tiksindirici kokusuna mazur kalacaktır.

Kaldı ki, kokuyu da bir kenara bırakırsak, hayata gelişin gayesine, yani insanın var oluşunu gerçekleştirmesine hizmet eden hangi yanı var fotbolun… Sporun demiyoruz, zira mücerret futbol tabii olarak olması gerekendir… Mesele herhalde profesyonel mecraya kaydığında yörüngesinden çıkıyor.

‘NATO’NUN BABASI’NIN EN YAKIN ARKADAŞI KİM?

 Evet, yanlış anlamadınız Nato’nun bir babası var ve o babanın da çok yakın bir arkadaşı var; tanınmış ve her taşın altından çıkan. 

Yıldıray Oğur 19 Şubat 2012 tarihli yazısına şöyle başlamış: 

“Nato’nun babası 

1954 yılında gazetelerde şöyle bir haber çıktı: “Napoli’deki NATO karargahında vazifeli bulunan Yüzbaşı Turan Çağlar’ın bir kızı dünyaya gelmiş ve NATO adı konmuştur. NATO karagahında doğan ilk çocuktur.” 

Bu Nato’nun babası Turan Çağlar’ın özelliği ne  peki?  

  Oğur makalesinde onun hemen her taşın altından çıktığını, her kirli işte adının geçtiğini anlatırken şöyle diyor: 

“Kızına Nato adını koyan Çağlar’ın adının Baas tipi bir darbe yapmaya çalışan Doğan Avcıoğlu, Altan Öymen’in de içinde olduğu 9 Mart’çılarla birlikte geçtiğine artık şaşırmıyoruz.” 

Dedikten sonra (…) devam ediyor: 

“Ve 1983 yılı. Ankara’daki CIA casuslarını dinleyen MİT, bir telefon görüşmesinde kendisini “John” diye tanıtan bir Türk’ü yakın takibe alır. John, Tuğran Çağlar’dan başkası değildir. Çağlar, her ayın ilk ve ikinci çarşambası Amerikalılarla buluşmaktadır. MİT’teki askeri kanadı ikna edebilmek için Çağlar’ın bütün temasları fotoğraflarla belgelenir. Ailesine göre “bir gün evden çağırılan”, MİT’çilere göre “suçüstü yapılan” Çağlar sorgusunda 15 yıl boyunca Amerikan istihbaratına Türk ordusuyla ilgili bilgi ve belge verdiğini itiraf eder. Kendini şöyle savunur: “Zaten bütün hükümetler, Genelkurmay başkanları Amerikan hesabına çalışıyor, ben yapınca mı suç oldu.” 

Genelkurmay Askeri Mahkemesi’nde yargılanmak üzere Ankara’ya gönderilir. Casusluktan 15 yıl hapsi istenmektedir. Mamak Cezaevi’ne konur. Hürriyet gazetesine “Casus değil, Amerikan sempatizanıyım, fakat bu husus hiçbir zaman memleket sevgisi üzerine çıkmaz, çıkmamıştır.” Açıklamasını yaptığı 29 Temmuz 1983 günü akşamında cezaevinde hayatını kaybeder. 

GATA otopsi raporuna göre, ölüm nedeni enfaktüstür. Nuri Güneş’e yazdığı mektuba göre ise alması gereken ilaçları almayarak bir çeşit intihar etmiştir. Ölümüyle ilgili şüphe ortadan kalkmaz. Davasına yayın yasağı konduğu için kimse olayın üstüne gitmez. 

MİT’in tarihindeki  iki CIA casusunun adı yıllar sonra Ergenekon davasıyla yeniden gündeme geldi. Geçen yaz Ergenekon Davası’na bakan mahkeme avukatların ya da savcılığın böyle bir talebi yokken ilginç bir şekilde Genelkurmay’dan ve MİT’ten gizlilik kararı olan Sabahattin Savaşman ve Turan Çağlar’ın dosyasını istedi. 

Dosya adresine ulaştı mı bilmiyoruz. Ama eğer ulaştıysa bugün yanlış yerlerden konuşulan MİT’in karanlık tarihi hakkında çok şey öğreneceğiz.” 

Ve final:

 “Çocuğuna Nato adını koyan bir subayın Perinçek’in haber kaynağı haline  nasıl geldiğinin hikayesi Türkiye tarihi hakkında bize çok şey söyleyecek.

Bu arada neyse ki o kız çocuğu gazetelere haber olan adını değil Lale adını kullandı, büyüdü. Barış Manço ile evlendi ve biz onu bugün Lale Manço diye tanıyoruz.”        

Evet böyle!.. 

Anlıyoruz ki, yakın gelecekte yakın tarihin karanlık odalarından fevkalade meseleler dökülecek ortalığa. Önüne geleni NATO’cu olmakla suçlayan Doğu Perinçek Nato’nun babasıyla nasıl işler çevirdi acaba… Süper (!) anti emperyalist, süper Amerika düşmanı Perinçek, bir ABD sempatizanıyla yollarını nasıl birleştirdi? 

Enteresan bir adam. Mao’cu zannediliyordu, İngiltere locasına bağlı mason çıktı. Antiemperyalist zannediliyordu Nato’cu çıktı. Amerikan düşmanı zannediliyordu, görüyoruz ki, o da yıkılmak üzere. Tabiî son kalesi Atatürkçülüğü, Kemalizmi de unutmamak lazım. Bir dönem de Öcalan’la sarmaş dolaştı.  

Oğur’un söylediklerini bir yere not edin, bakalım tecellî zemininde nelere şahid olacağız. 

 MUHBİR AYDINLIK 

Perinçek’in gazetesi kendisi gibi antiemperyalisttir(!) haliyle. İşçinin, emekçinin, garib-gurebanın hakkını savunmayı kimseciklere bırakmaz. Ezilen halkların savunuculuğunda da kimse eline su dökemez. Ama bazı halklar istisnadır. Meselâ Çin’in zulmü altında inleyen Doğu Türkistan Müslümanları bu kategoriye girmez, bunu evvelden beri biliyorduk. Fakat 20 Şubat 2012 tarihli Aydınlık’ta öyle bir muhabirlik yapmışlar ki; yakışmış. 

Tiran’lardan bir Tîran, Firavunlardan bir Firavun olan Özbekistan devlet başkanı İslâm Kerimov’un zulmüne karşı direnen Özbekistan halkının doğal lideri Muhammed Salihi ispiyonlamış Aydınlık. Şöyle diyor haberde: 

“Aydınlık 17 Kasım 2011 tarihli haberinde, İslâm Kerimov’un muhalifi Muhammed Salih, ABD ve Gülen’in organizesi ile Türk topraklarında barındırıldığını ve Başbakanlık tarafından korunduğunu yazmıştı. MİT Orta Asya Başmüşaviri Kaşif Kozinoğlu’nun mektubuna dayanarak yapılan haberde, şu ifadeler yer almıştı: “Muhammed Salih’in kızı, Emine Erdoğan’ın çok yakın bir arkadaşı ile evlenmiştir.” 

ABD’nin organizesinde olan Muhammed Salih aynı zamanda ABD’nin  terör örgütleri listesindeymiş. Bunu da yine Aydınlıktan öğreniyoruz ki, ne çelişki.

 “Salih, ABD’nin terör örgütleri listesinde yer alan, Özbekistan’a muhalif İslami Hareket adlı terör örgütü ile direk irtibatlıdır ve örgüte para yardımı yapmaktadır.” 

ABD hem terör örgütü ilan ediyor, hem de başındaki adamı koruyor, kolluyor. Anlıyoruz ki Perinçek de, bu tür taktikleri ABD’den öğreniyor. Öyle ya, çocuğuna Nato ismini koyan bir adam başka türlü nasıl Perinçek’in haber kaynağı olabilir ki?... Karışık işler mîr’im karışık. 

Fakat aceleye gerek yok, bunlarda çözülür; bunlarda. Ve daha niceleri. Film koptu bu sefer.  

İKTİDAR KOLTUKLARINI KAPTIRMANIN VERDİĞİ MUHALEFET

Bu duygu ihtirasların gemlenemeyeceği bir noktaya kadar gider; gidiyor. Bu ihtiras kurbanlığı bugün Saadet Partisi saflarında yaşanıyor ki, millet nazarında da bir hayli sırıtkan bir durum arzediyor. Yapılan muhalefetin eften-püften olduğu o kadar âşikârken, yinede bu durumu muhasebe etme gereği duymuyorlar. Anlaşılıyor ki, mesele gemlenemeyecek noktaya varmış. 

Kazım Albay şöyle demiş: 

“AKP’ye karşı olanlar ne derece samimî ve neler yapıyorlar? Neler üretiyorlar, hangi fikir, eylem ve siyasetle ortaya çıkıyorlar? İktidar koltuklarını kaptırmanın verdiği muhalefet duygusuyla hareket etmek, İslâmcı camiaya bir şey katmaz. Demokrasiyi amaç edinmekle İslâmî bir rejim kurulmaz “Ilıman İslâm” projesine sistemli karşı çıkmadan ve sistemle kavga etmeden mücadele olmaz” (Baran Dergisi, s. 265) 

Bu durumu muhasebe etme gereği duymuyorlar, dedik. Bunun bir çok sebebi olabilir, ama birinci sebep koltukları kaybetmenin getirdiği ihtirastır. Ve bu günlerde bu muhterislerin önde gidenlerinden biri, Üstad Necib Fazıl’ın, "Oğuz değil Han değil Asil değil Türk değil" dediği adamdır. İkincisi de İsmail. Hani şu Suriyelere kadar İPçiler'in yani Aydınlıkçıların ve CHP’lilerin peşine takılarak giden adam.  Konuşmaktan ve yazmaktan aciz adam. 

Bir zamanlar Mahmud Efendi Hazretleri’nin yeğeni Saadettin Ustaosmanoğlu’na sözde Mahmud Efendi’nin ağzıyla iftira eden de bu İsmail’dir. “Akrabalık ihdas ederek rant sağlayan,” diye. Sonra da Ustaosmanoğlu’na Albay’la haber gönderdiğini duyduk, diyesiymiş ki;  ben Milli Gazete’ye verdiğim bildiri de Saadettin Ustaosmanoğlu’nu kastetmemiştim… Vay uyanık vay… Ağlamanın gereği yok. Ben yaptım de, dürüst ol. Böyle yaparsan belki ihtiraslarına rağmen İlahî Rahmet’e denk gelirsin de Saadettin Ustaosmanoğlu sana hakkını helâl eder… Hem ihtiras, hem uyanıklık, nerede o yoğurdun bolluğu.

 Neyse, özel meseleleri çok karıştırmayalım. Zamanı gelince ve de gerekli görülürse açarız… Tabii inşallah açmayız niyetiyle söylüyoruz. 

Gelelim Baran Dergisi’nin aynı sayısında yayınlanan başka bir uyarıya. Akıllı bir Milli Görüçcü’nün uyarısına: 

“Fettullah Erbaş: 28 Şubat’ı Unutmadık 

Ergenekon’un oynadığı oyunlara karşı Milli  Görüş camiasını uyaran  Fettullah Erbaş: 

“Ergenekon şebekesi, milli irade düşmanıdır… 28 Şubat darbesi bir Amerikan planıydı… 

Dün Amerikancı, bugün ulusalcı olan Ergenekoncular, Erbakan Hoca’nın ardından timsah gözyaşları döküyorlar… Erbakan’ın ne büyük bir vatan sever olduğunu 28 Şubat’ta bilmiyorlar mıydı” dedi.

 Ergenekon yandaşları, asrın davasını sulandırmak için her türlü yönteme başvuruyor. 28 Şubat döneminde Milli Görüş lideri merhum Necmettin Erbakan’a yapmadıkları eziyeti bırakmayan ve ülkenin meşru başbakanına küstahça küfür edenler, bugün darbe davalarını tartışmalı hale getirmek amacıyla Saadet Partisi mensuplarına yaranmaya, şirin gözükmeye çalışıyorlar.”

 Saadet Partisi lideri Sayın Mustafa Kamalak’ın naif ve dürüst biri olduğunu müşahede ediyoruz. Partiye hakimiyeti kuvvetli midir bilmiyoruz, ama yine de bu gidişata bir dur demesi, akıllı uslu insanlarla, gerçekten hadiselere derinlemesine bakan insanlarla yeni bir hamle başlatması gerektiğine inanıyoruz. Aksi takdirde daha önce de belirttiğimiz gibi, yeni yeni ihtiras sahiplerinin zuhuruyla, yeni yeni bölünmeler yaşanacak. 

Muhteris İsmail’lerle bu işler yürümez Sayın Kamalak, bizden söylemesi. Biz taşıdığımız silahı tanırız.   

ARAB DEVRİMLERİNİN DEVAM EDEN AYAĞI SURİYE VESİLESİYLE 

Tunus düştü, Mısır düştü, Libya düştü… Suriye’nin düşmeyeceğine inananlar varsa şâyet, ihtiraslarını ve muhalif olma biçimlerini gözden geçirsinler deriz… Bu dalga daha neleri vuracak kimbilir. Doğu’dan batıya, kuzey’den güney’e, bu kasırga her bir yanı yoklayacak. Bizim eve bile uğraması muhtemel; tabii şartlar muvacehesinde.

 Bu devrimlere cebheden karşı olanlar kimler? 

Şiiler. 

Ve, açıkça beyan onların hakkı. Zira fevkalâde aleyhlerine. Şii probogandalarının fırsat ortamlarını kaybediyorlar. Lübnan Hizbullahı Lideri Hasan Nasrullah soruyor: “Suriye’yi devirmek kimin işine yarar”… 

Kimin işine yaramadığını söylemek her şeyi söylemektir; Şiilerin işine yaramaz. Bu sebeple cebheden, direk muhalifler. Nasrallah şöyle diyor: 

“Suriye’nin bir çok bölgesi sakin. Bazı bölgelerde büyük bir  gerginliğin olduğu doğru. (Furkan’ın Not’u: İsmail Suriye’ye gidip döndüğünde; ne münasebet canım, her yer güllük gülistanlık, diyordu. Nusayri Esed’e güveni ne kadar fazla imiş meğer) Fakat bu mesele bir iç meseledir. Ve bu meseleye karışmak istemiyorum. Tüm bunlardan dolayı böyle bir duruş sergiliyoruz. Bundan dolayı hiç kimse bize  çifte standart uyguluyorsunuz diyemez. Bizim tek bir standardımız var. Ve bu standardımıza göre  Arab devrimlerine karşı duruş sergiliyoruz.” (Baran Dergisi, s.265) 

ARAB DEVRİMLERİNE KARŞI DURUŞ…

Şiiler kaybedecekleri menfaatleri uğruna böyle diyorlar. Sünnîlerin SUNİ kesimleri ise haybeden bir ihtiras veya ahmakça bir antiemperyalist tavır sebebiyle… Eyvallah; Baba Esed Hama ve Humus katliamlarında 50 bin Müslüman öldürmüştü, oğlu Eşek Esed’de varsın yüz bin öldürsün, ne çıkar. Yeter ki, biz antiemperyalist(!) çizgimizden sapmayalım. Nasıl olsa Esed yenilirse Suriye ABD’nin, AB’nin, Nato’nun eline düşecek; öyle değil mi?.. 

Ne tuhaf!.. Şu kadarı bile anlaşılmıyor; Tunus devrimden önce kimin elindeydi ve kimin kontrolünde. Ve, bugün kimin elinde ve kontrolünde. Aynı şekilde Mısır, aynı şekilde Libya. 

Nam-ı diğer Çakal Carlos’un şu ifadesiyle Fransız siyonizmi Libya için şöyle sızlanmıyor muydu; “Biz bunca yatırımı Libya’ya Şeriat gelsin diye mi yaptık”… Ee, böyledir bu işler… 

Siyonist anlıyor da İsmail anlamıyor… Neyse yavaş yavaş… Erginleştikçe.  

Aman ha, Suriye’de mezheb çatışması olur, emperyalizmin eline düşeriz… Bu meselede  çok dillendiriliyor. Tabii kaynak belli.  

O kaynağın sahibleri’ne gönderme yaparak şöyle diyor Selman Maltaş: 

“Suriye devrimiyle birlikte bazıları sürekli “mezhep çatışması” probogandası yapıyor. “Suriye’e hürriyet yok” diyorsunuz, aynı şeyi söylüyorlar. “Baas katliam yapıyor” diyorsunuz, aynı şeyi söylüyorlar. “İran Suriye’de katliama destek oluyor” diyorsunuz, yine aynı şeyi söylüyorlar. Peki, “İran’da Sünnilerin bir tane bile mescid açmasına izin verilmiyor!” desem bu kez de aynı şeyi söylerler mi acaba?” (19 Şubat 2012, Milat) 

Baran’ın aynı sayısında Ebubekir Sifil’den iktibas edilen “Şii Yayılmacılığı” başlıklı yazıdan bir bölümle bitirelim: 

“İzleyebildiğim kadarıyla tek bir uydu kanalında 20 civarında Şiilik propagandası yapan televizyon var. İzleyemediklerim de hesaba katılarak düşünüldüğünde rakamın ikiye-üçe katlanacağından şüphe yok. “Ne var bu kanallarda?” diye baktığınızda, 24 saat fasılasız Şiilik propagandası var. Bütün mesaisini Sünnilik tenkidine sarf eden, bu sahada özel olarak yetiştirildiği anlaşılan kişiler, Sunni kaynakları didik didik ederek işlerine geleceğini düşündükleri malzemeyi titiz bir şekilde cımbızlayıp seyirciye sunuyorlar. 

Son örneklerden biri el-Fahişe li’l-Vechi’l Âhar li Âişe isimli paçavra. Televizyon kanallarında ve internette bu eserin yazarı tarafından Sünni gençlerin beynine boca edilen yığınla tezvirat var. En hafifi, Hazreti Aişe (ra) validemizin, Efendimiz (sav)’e taammüden eziyet ettiği bühtanı! Ağır ithamları zikretmeye ise dilim varmıyor; kitabın adı zaten muhtevasını yeterince ele veriyor. Elbette bu sadece örnek. Bunun gibi onlarcası tedavülde…" (Ehli Beyt maskesi altında Şia’nın tezviratının önünü açanlar zil takıp oynasınlar…)

Bir de İsmail oynasın! 

Neden mi?  

Suriye, Kâinatın Efendisi'nin ailesi, annemiz Hazreti Aişe (ra) validemize (haşa) "fahişe" diyen Muta Piçleri'nin elinde. Ve arkalarında İran, Çin, Rusya, Suriye… Amerika emperyalizminin eline geçecek gevelemelerini bırakın da büyük emperyalist devletlerle annemize küfreden iblislerin elinde olan Suriye’nin, bir an önce Devrimi gerçekleştirip bu pisliklerden kurtarılmasına yardımcı olun.  

İsmail sana diyorum. Şam’a, annene küfredenlere kıyak yapmaya gitmeyi bir daha aklından geçirme; İmanına halel gelir. Anlıyor musun İsmail!   

HAYRETTİN KARAMAN VE BİR FİKİR (!) SIPASINA DAİR 

 Hüseyin avni hoca’nın kaleminden fikirleri tımar edilen Hayrettin Karaman… Fikrileri tashihe değil, tımara muhtaç zamane müçtehidi diyesiymiş ki; “Bir gönülde Ehl-i Beyt sevgisiyle Muaviye sevgisi bir araya gelmez.”…  

Üçlü saç ayağın biri olarak Üstad Necib Fazıl tarafından çok zaman önce teşhir edilen bu Hazreti Muaviye müfterisi itikad sapkını adam, 1400 küsür senelik gelecek içinde bu meseleyi vuzuha kavuşturan yüzlerce eser varken, Evrakâ (buldum) durumlarına hangi saikle düşüyor acaba? 

 Bilen varsa söylesin, diyeceğiz ama Avni Hoca’nın bu işi layıkıyla yaptığını biliyoruz. Görmek isteyenler Gurâba Dergisi'nin Şubat 2012 tarihli sayısına bakıp echel’lerin durumlarını topyekûn müşahade edebilirler.  

Garib olanı şu; kaçıncı kez yanlışları bir labaratuar titizliği doğruluğunda önüne koyulmuş, fikirleri tımar edilmişken, hâlâ aynı nakarata hangi akılla devam ediyor; anlaşılması güç.  

Bir de bunların peşine takılmış tufeylî’ler varki, sormayın gitsin. 

Adam, Cübbeli Ahmet’in üçkağıtçılıklarını anlatma bahanesiyle bir kitab yazıyor; ama dert başka… Echel’i cüheladan olan bu sapık, kitabına Hazreti Muaviye radıyallahu anha’ya saldırma kuduzluğu göstererek başlıyor. Allah Resulü’nün Vahiy Katibine dil  uzatma cinayeti… Piçliği mi demeliydik? 

Bir de, takiyyeci İslâmsızoğlu’nu Kaşar Nuri’yi methetmez mi kitabında! Ulan senin ilmin ne, irfanın ne, izânın ne, anlayışın ne? Bu vadide sana bir gram yer tahsisi keramet çapında bir hadise telakki edileceğinden, böyle bir şansında yok. Hangi cesaretle don gömlek fırladın vadiye! 

 Doğru dürüst cümle kuramayan, tashih nedir bilemeyen adam, kalkmış kitab yazıyor… Anladık, herkesin yazma, bir şeyler karalama hakkı var. Anladıkta be adam bu hak sana, kabe duvarına necasetini bırakma hakkı da mı veriyor; bunu anlayamadık!

AKP' NİN GELİŞİ VE GİDİŞATI

Dolayısıyla, darbecilik yargılanacak.

Fırtına gibi geçen şu son 10-15 yılda yaşadıklarımızın arka planı .

Hâdise net!

Kürtler...

İlk darbeyi Kurtuluş Savaşına katılmış Müslüman Kürtler yiyor. Arkasından Müslüman Türkler. Bunları hep yazıyoruz... Kemalistler'in dövmediği kesim kalmadı. Kemalizm adına dövülen her kim varsa bu ülkede Müslümandır. En azından hadisenin temeli böyle. Sonrasında, rejimi şekillendiren Batılılar, Kemalistler'in dövdükleri üzerinden oyunlarını oynamaya başlıyorlar...

Bugün Kürt kartını Türkiye'ye karşı oynayan ülkeyi bilmeyen, duymayan kalmadı. Nasıl olsa Kemalizmin ajite ettiği bir ırk var ortada, ve de delik deşik bir rejim; neden oynamasın?

Fakat, unutulmaması gereken husus şu; Kürtler Müslamandır. Şâfi-Nakşibendî Kürtleri her ne kadar KÖKLER'inden koparmak isteseler de, başaramadılar. PKK nezdinde kısmi bir inanç kayması olsa da, kâhir ekseriyet inancından taviz vermedi. Öyleyse şöyle diyebiliriz; ortada, Sünnî çoğunluk, etnik Kürtçülük diye ayırt edilecek bir durum yok. Müslüman halk topyekûn bir devrimin arefesini yaşıyor. Bugün AK Parti'ye taarruzun sebeblerinden biri de, Kürtler'in, Kürtçülük ideolojisi güdenlerin ellerinden kurtarılması hamlesidir. Bu hamle başarılı olursa (ki, çok yerlerden ve hatta PKK saflarından bile bu doğrultuda haberler mevcut), geriye kalan, sûnî ikilik yerine SÜNNÎ birlik olacaktır. İşte, bugün olan biten hadiselerin temelinde yatan budur. Ve bu gidişatın durdurulması mümkün değildir. Buna zaman da müsait değil, mekân da!

Aynı şey yanı başımızdaki Suriye'de yaşanıyor... Orada vahşet derecesinde kana susamışlık sözkonusu... Burada kan isteyenler azınlık, orada da kan dökenler azınlık.

Bu tablo karşısında şaşkın ördek misâli, Suriye'nin emperyalistlerin eline geçeceğini, Türkiye'nin de ayı tehlikeyle karşı karşıya olduğunu söyleyenler var. Garib olan şu ki, bu düşüncelere sahib olanlar nedense Rüzgâr Gülü Doğu Perinçek ve taifesinden etkileniyorlar. Ergenekon sanığı Doç. Ümit Sayın'ın ifadesiyle; İngiliz locasına kayıtlı mason Doğu Perinçek'in...

Maocu oldu, Apo'cu oldu, şimdi Milli'ci Kemalist olan Perinçek bu ülkenin patolojik yapısına hakikaten renk katıyor... Hele arkasına taktığı Şeriat iddiacılarını görünce insan bir tuhaf oluyor... Bu peşe takılmışların politik tahlillerini görüyorsunuzdur mutlaka. Hâlleri ve tahlilleri bize şunu hatırlatıyor; Hoca kürsüde Vahdet-i Vücut'u (Varlığın Birliği) anlatıyor. Ama fikri yeterli değil. Allah vardır, Allah'tan başka hiçbirşey yoktur. Mevcudat derseniz; vardır ama yoktur, yoktur ama vardır vs. vs...

Muzib bir Bektaşî kalkıp; Hocaefendi şuna yok de de kurtul, deyiveriyor... Bizimkilerde aynen böyle. Esed'e karşıyız ama, değiliz fakat, felan, feşmekan canım böylede olmaz ki, Esed varken ABD ile yatılmaz ki, bu AK Parti de çok oluyor hani, Humus'ta kandökülmüş diyorlardı HANİ, ben gittim güllük gülistanlıktı Mami...

Yahu, bunu anlamayacak ne var! 

Arab âlemi diktatörlerini tasfiye ediyor, sıra Suriye'de. Kanın az veya çok dökülmesi ayrı mesele, ama mutlaka 50 bin Müslümanın katili hafız Esed'in fırlama oğlu Beşar de gidecek; çaresiz. "Emperyalist" kelimesini yalama hâle getirenlere hatırlatalım; Fas'ta hadiseler başladığında bir hafta kadar neredeyse ses çıkmadı AB'den ABD'den... Onların kotardığı şeylerde nasıl davrandıkları cümlenin malumudur.

Ha tabii, şaşkınlıkları geçtikten sonra var güçleriyle meseleyi leyhlerine çevirmeye çalıştılar, çalışıyorlar; boru değil düşman bu! Ama, yemiyor. Bakmayın siz bir kaç cazgırın Suriye'ye gidip, Türkiye battı demesine. Onlar hep aynı yerdeler, familya itibariyle de tek çeşitler. Zamanı yakalayamadıkları için dinazor fosillerinden medet umarlar. Yakındır, "Ellerim Bomboş" şarkısını söyleyecekleri zaman. 

"Amerika ahmak bir fildir..." AB, himmete muhtaç dede... Küçümsemeyelim, ama büyütmenin de âlemi yok... Dünya yeni iklimlere yelken açmışken, bir kaç dinazorun homurdanmasına, bu homurdanmalardan etkilenip cazgırlık yapanlara kulak asmayın... Oyunları bozuldu.   

AKP'NİN GİDİŞAT BÖLÜMÜ İÇİN DUYDUĞUMUZ TEDİRGİNLİK

Bu tedirginliğin mahiyetine dair aktaracaklarımız, gidişata parmak basan ikinci Marksist'ten, şöyle diyor Nabi Yağcı:

"Restorasyon mu, değişim mi?

MİT kriziyle birlikte daha şimdiden bu soru farkında olalım, olmayalım şiyasi gündemimize oturmuştur. Eski yapılar restore edilerek durum idare mi edilecektir, yoksa devlet-toplum ilişkisi yeniden tarif edilip toplum öncelikli olarak yeniden yapılandırılacak mıdır? Bu ikinci ihtimal kanımca giderek zayıflamaktadır. Zira Ak Parti çok önemli ilklere imza atmış olsa da şimdiye dek yapılanlar eski ve eskimiş yapıları yapısökümüne uğratmaktan ibarettir. Bunlar çok önemliydi ve destekledik. Çünkü sökmeden dikmek, çözmeden kurmak mümkün değildi. Ne varki, çözdükçe, çözülen şeyin aslında salt Ergenekon örgütlenmesinden ibaret olmayıp devlet olduğunu görmeye başladı Ak Parti ve gördüğünden ürktü. Bütün eğitim sistemimizin temelini oluşturan Kartezyen bir kuşkuculukla devlet eleştirisini ancak kendini koruma sınırına kadar getirebildi. Bu kadarı bile bürokrasisini aktive etmeye yetti. Devletin temel kurumları MİT, polis, asker ve yargı bir bakıma kendiliğinden devleti koruma refleksi göstermeye başladılar ve daha son seçimler öncesinde Kürt sorununu kullanarak Ak Parti'yi içinden ve dışından kuşattılar. Ak Parti ise bu kuşatmaya hayır demedi.

Ergenekon'la başlayan ve dokundukça suç izlerinin yukarılara doğru uzandığı devlet kurumlarının neredeyse tümünü kapsayan bir çorap söküğü çıktı orta yere. Çektikçe yeni bir ilmek çözülüyordu. bu nedenle de Ergenekon davalarının nasıl sonuçlanacağını kimse bilemez hale geldi. Eski Genelkurmay Başkanı'nın dahi "terör örgütüne üye olmakla" suçlandığı bir yargılama öyle eften püften sonuçlanamaz. Peki, nasıl olacak?" (18 Şubat 2012, Taraf)

Evet, nasıl olacak?

Önce şu içten kuşatılmışlıkla alakalı sadece bizi bağlayan -kimin inanıp inanmadığını önemsemiyoruz- bir BALON(!) uçuralım; Başbakan gerçekten kuşatılmıştır ve yeyip içirilen gıdalar sayesinde ameliyat olmaya mecbur kalmıştır... Tehlikenin atlatılmış olduğu da bir hakikat... Kaynağımızı sormayın!

Gelelim diğer bölüme.

Gerçekten gözü kara şekilde girişilen işlerde, zaman zaman tuhaf çekingenlikler yaşandığına şahid oluyoruz. Bunun sebeblerinden biri bize göre şu; bir bütün olarak hareket edebilme kabiliyetinin genetik kodları mevcut değil, Rüzgârın leyhte olduğu zaman ve mekânlarda kahramanca tavırlar sergilenirken, aleyhte bir rüzgâr sözkonusu olduğunda bir gariblik oluşuyor ve Yağcı'nın ifadesiyle AK Partiyi bir ürkeklik kaplıyor.

Bu ürkeklik tabii olarak, derin devlet bürokrasisinin hareketlenmesine sebeb oluyor. Bu yolu aşmanın çarelerini bulmak gerekiyor.

Nasıl?

Başbakan Erdoğan bugüne kadar şu sözü kimbilir kaç defa tekrar etti: "DİK DURUN, DİKLEŞMEYİN!.." fevkelâde isabetli.

Fakat, bu tavra rağmen olan bitenin Nabi Yağcı tarafından tahlilini gördünüz ve hakikat payı büyük. O hâlde, yeni zamanlara aplike edilecek yeni dövizlere ihtiyaç var ve biz bunu nice zaman önce birkez daha hatırlatmıştık.

Şu: "DİK DURUN KARŞINIZDA LEŞLER VAR!"             

Marksistler'in; Sünni çoğunluğun ezici üstünlüğü ve basınç yapması sebebiyle bu günlere gelindi, demesi dahilinde düşünürsek, artık geri dönüşü olmayan bir yola gemileri yakmış olarak girildiğini fark ederiz. Bu milletin gemileri yaktığını Marksistler söylüyorsa, Müslümanlara ne yapmak düşer? Bu sorunun cevabına vereceği doğru cevab, AK Parti’nin istikametini ve istiklâlini belirleyecek.           

Aslında seçenek yok; Durmak Yok Yola Devam… Ama eski yürüyüşüyle değil. Yara bere, kırık dökük içinde debelenen millet düşmanlarına öldürücü darbeyi vurabilmek için HÜCUM MARŞI’na ihtiyaç var.            

DOĞU PERİNÇEK’TEN İNLEYEN NAĞMELER           

Perinçek’i takdir ederiz. İdealist bir adamdır. Fakat bu idealistliğini öylesine orijinal bir noktaya taşımıştı ki Perinçek, adeta;  İdealistliği Maskara Etme İdealizmi’ne dönüştürmüş. Yalın kılıç öyle dövüşüyor ki, insanın acıyası geliyor. Şer’i Mübini kabul etmez ki, diyelim burada kazanamasa da, öbür tarafta hakkını alır. E burada da kazanması mümkün değil; nasıl acımayalım. Vicdan kelimesine dayanan bir itikatla bu yollar aşılmaz. O vicdan, önce inanmanın Hakikatine bağlanmayı kabul edecek, ondan sonra vicdan olur. Aksi takdirde Mao’sunun Çin’i gibi Doğu Türkistan Müslümanları’nın ciğerlerinin sökmeye devam eder. Antiemperyalist Mao’nun, antiemperyalist Çin’i(!)… Cin’i!           

Bu işler Cin’likle olmuyor tabii… Ama yine de Perinçek geri durmuyor. Silivri’den (Allah kurtarsın-Samimi olarak) öyle salvolar sallıyor ki, tutabilene aşk olsun. Ülkeyi oradan idare ediyor.           

“Öncelikli ve Yakıcı Görev”i belirtmiş 18 Şubat 2012 tarihli Aydınlık gazetesinde. Bir gün önceki yazısında ne yazmışsa, hararetle tavsiye ediyor ahaliye:            

“Dünkü Rota’da yazılı ‘Türkiye Cephesi’ni okumayanalar lütfen okusun. Okuyanlar ise, okutsunlar, rica ediyorum.”           

Aman bulalım şu yazısını, hikmet dolu satırlardan mahrum kalmayalım. Bir yandan da bugün yazdıklarına temaşa ile feyz alalım. Zira, Mao’cu, Apo’cu, Milli’ci ve Kemalist badireleri başarıyla atlatarak gelmiştir bu günlere. Kalpaklı Kuva’yı Millici duruşuyla aleme nizamat verme hakkına sahiptir. Doç. Ümit Sayın’ın ağzından kaçırdığı MASON’luğu unutun gitsin.           

Diyor ki Perinçek:           

“ABD’nin stratejik bozgununu paylaşırlar.           

Türkiye’yi yönetenler, ABD’nin savaş aleti olurlarsa, yalnız bölgesel hain olmakla kalmayacak, dünya ölçeğinde hain olacaklardır. Türkiye, bağımsızlık ve bütünlüğü için birlikte olmak zorunda olduğu herkesle karşı karşıya gelecek ve çok ağır sonuçlarla karşılaşacaktır.           

Türkiye’nin Suriye, İran, Irak, Lübnan, Rusya ve Çin ile karşı karşıya gelmesinin stratejik bedelleri çok ağırdır.ABD, çöken emperyalisttir. Yükselen Asya’ya karşı ABD’nin koç başı görevini üstlenenler, en sonunda ABD’nin bozgununu paylaşacaklardır. Geçmişte Hitler’e alet olanların sonu bilinmektedir.”           

Neresine dokunalım?.. Her satırı bir âlem, ama âleme yutturma gayretinden de asla taviz vermiyor.           

ABD, çöken emperyalisttir; doğru! Ya Rusya; kokuşmuş ve çökmüş emperyalist! Ya Çin’in ABD ile al külah ver takke durumları? ABD’ ile de güzel güzel anlaşıp UFAKLIKLAR’ı ütmeleri? Tüm insanlığa beş daimi üye ve onların dünya’ya adalet (!) dağıtan Çin-Cin taifesi. Ah be Perinçek!.. Sen âlemi keriz mi sanırsın? Hakikaten üç beş yavan’ın ve yaban’ın dışında sana inanan olur mu sanırsın?... Yapma be Perinçek!           

 Devam ediyor:            

“ABD’yi durdurabilecek tarihsel fırsat.           

Bugün ABD’nin savaş çılgınlığının önünü kesecek ülke Türkiye’dir. Koşullar elverişlidir.           

ABD’nin baskıları, Türkiye için fırsattır. Piyon görevini reddederek, Türkiye zincirlerini kırar ve ABD ile ilişkilerini de normalleştireceği bir sürecin kapısını açar.Türkiye bu tarihsel atağı niçin yapmıyor?           

Çünkü sıcak para diktası altındadır. Türkiye’nin tepesindeki sıcak para komisyoncularının, borsa vurguncularının, hortumcularının ve tarikat rantçılarının kanlı çıkarları, ABD’nin savaş ağalarıyla kader birliği içindedir. Türkiye’deki sıcak para diktası, Amerikasız yapamaz. Ancak geldiğimiz noktada, sıcak paranın bedeli sıcak kandır. Mehmetçiğin sıcak kanı!Suriye’de Haçlı Seferi, Türkiyedeki sıcak para diktasının sorgulamasını da, gündeme getiriyor. Bu sorgulama lafla olmayacak, devrimle olacaktir.”           

 Bravo, yaşa, varool vs. vs…            

Laf cambazlığında harikulade(!)… Fakat, sadece ahmak taifesine ait bir tavlayıcılık… bir de dikkatimizi çekiyor, Pernçek böyle akçe’li işlerden bahsederken coşuyor; komisyoncular, borsacılar, hortumcular ve TARİKATÇILAR…            

Tarikatçıları büyük yazdık, çünkü Perinçek’ten bir ricamız olacak. Yıllar önceydi, Perinçek’in dergilerinden birinde (Aydınlık olabilir, 2000’e Doğru olabilir) kapaktan haber: İSMAİLAĞA CEMAATİ ŞERİATÇI BİR KALKIŞMADA BULUNACAK… Bu minvaldeki haberin devamı şöyleydi; İngiltere MI5 istihbaratı İsmailağa Cemaatine bu kalkışma için büyük miktarlarda para yolladı. Bu paralar Şeyh Nazım Kıbrısi üzerinden İsmailağa Cemaatine ulaştırıldı. Bu kalkışmanın ilk sinyalini de, İsmailağa Cemaatinin Şeyhi Mahmud Ustaosmanoğlu’nun yeğeni Saadeddin Ustaosmanoğlu, Tarık Zafer Tunaya Kültür Merkezindeki konferansında verdi. Haber böyle devam ediyor.Tabii yıllar sonra Ergenekon dosyalarında Doç. Ümit Sayın’ın Perinçek hakkındaki İngiltere locası kaynaklı masonluğunu görünce gözlerimiz açıldı. Açıldı ama, mevzuda öylece kala kaldı.           

Şimdi Perinçek’in dürüstlüğüne güvenerek kendisinden bir ricamız var; biz o malum sayıyı bulamadık, arşivnizde mutlaka vardır, bir nüsha göderirseniz memnun oluruz; bu ricamızı geri çevirmeyin.           

Bu haber bizim için turnusol kağıdı mesabesindedir ve Aydınlıkçıların ne kadar karanlık yalancılar olduklarının delilidir. Yukarıdaki satırlarda da aynı kolpacılık devam etmektedir.Devam edelim:            

“Herkese çıkış yolu.            

Bu koşullarda, savaşa karşı Türkiye cephesi öncelikli görevdir; zorunludur ve kaçınılmazdır.           

Herkesi, bir ayrım yapmadan bu göreve çağırıyoruz.           

Geniş ve Müslümanlığa önem veren bir tabanı bulunan AKP’nin, Haçlı Seferine topyekün alet olması beklenmez.           

Haçlı savaşına piyon olanların işi zordur. Herkese bir çıkış yolu gösterilmelidir.            Biz, İşçi Partisi olarak, herkesi, hiçbir ayrım yapmadan Suriye savaşına karşı Türkiye cephesine çağırıyoruz.           

Bu cephe derhal kurulmalıdır. Öncelikle CHP-MHP-Saadet Partisi ve İşçi Partisi, bu cepheyi oluşturabilir ve hızla genişletir.            

Savaşa karşı Türkiye Cephesi, aynı zamanda Milli Hükümetin ilk adımıdır.”            Perinçek Silivri’den Milli Hükümetin temelini de atmış bulunuyor böylece… AKP’nin geniş ve Müslümanlığa önem veren tabanını Ak Partiye neler yaptığına bir Roni Margulies’in kaleminden bakın, bir de şaşkın Perinçek’in! Veya uyanık mı demeliydik?            

Mesele şu. Margulies ne diyordu?            

“İkinci büyük güç, Kemalist devletin yok sayamadığı ama güdülecek koyun gibi gördüğü, Türkiye’nin Sünni Müslüman, muhafazakar çoğunluğu. Bu halk, kendine tümüyle yabancı gördüğü Kemalist devlet kadrolarına bir alternatif yaratarak koyunluktan çıktı.”            

Bu çıkışı önlemek, bu milleti eski haline İRCA (koyunluğa döndürmek) etmek isteyenler dört koldan saldırıyorlar. En cevvalleri de Perinçek ve kadrosu…. Saadetliler koyunluğa rıza gösteren ilk talihlilerden olma gayreti içinde sanki. CHP malum. MHP’de bu vartaya düşmüşlerden.             Suriye için neden bu kadar çırpındıklarını da anlamışsınız herhalde!